Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

You said: “I will go hence to another land,

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.

I will betake me to another sea.

Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·

A better place than this may well be found.

κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.

All my endeavours are foredoomed to fail,

Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.

and as though dead my heart is sepulchred.

Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω

How long shall this corrosion sap my brain?

ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,

On every side — whichever way I look —

που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

dark ruins of my life confront me here

where I have spent and wrecked so many years.”

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς

You shall not find new places; other seas

τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·

you shall not find. The place shall follow you.

και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

And you shall walk the same familiar streets,

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—

and you shall age in the same neighbourhood,

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.

and whiten in these same houses. Ever this place

Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ

shall you arrive at. There is neither ship,

στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

nor road, for you, to bring you otherwhere.

As here, in this small nook, you wrecked your life,

even so you spoilt it over all the earth.