Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

你说，”我要去另一个国度，另一片海洋

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.

去找另一个城市，比现在这个强

Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·

在这里我无论怎样努力，命运总是将我击败

κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.

它把我的心──像一具死尸那样──埋葬

Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.

还要多久，我的灵魂才能摆脱这片荒野

Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω

举目四望，所见一切

ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,

无非是我生命的黑色废墟

που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

那被我荒度和摧毁了的岁月”

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.

你找不到另一个国度，另一片海洋

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς

这城市将尾随着你。你逛的小巷还是同样的小巷

τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·

你住在同样的街区上，生活、衰老

και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

住在同样的房子里，直至白发苍苍

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—

你到达的城市永远是同一个。别指望别样──

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.

没有船只等你起航，没有道路待你远行

Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ

在这个角落里你毁坏了你的生命

στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

等于是在整个世界里毁坏了它