今天是礼拜天。

Bugün pazar.

这是他们第一次带我出来见见阳光。

Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.

也是我一生中第一次被惊呆：

Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün

天空如此高远

bu kadar benden uzak

如此湛蓝

bu kadar mavi

如此辽阔

bu kadar geniş olduğuna şaşarak

我站在那儿一动不动。

kımıldamadan durdum.

然后我谦恭地坐在地上，

Sonra saygıyla toprağa oturdum,

倚靠着白墙。

dayadım sırtımı duvara.

现在，谁会关心那我渴望掀起的浪潮，

Bu anda ne düşmek dalgalara,

或关心斗争，或自由，或我的妻子。

bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.

这土地、太阳和我……

Toprak, güneş ve ben...

我多么高兴。

Bahtiyarım...

（作于狱中)